Almus Barajı, Türkiye'nin önemli su yapılarından biri olarak, bölgedeki su kaynaklarının yönetimi ve taşkın kontrolü konularında kritik bir rol oynamaktadır. Barajın inşa süreci, 1951 yılında yaşanan büyük bir taşkın sonrası ortaya çıkan ihtiyaçlarla başlar. Yeşilırmak Nehri'nin taşması sonucunda meydana gelen felaket, bölgedeki altyapının yeniden değerlendirilmesine ve bu tür olayların önlenmesi amacıyla kalıcı bir çözüme ihtiyaç duyulmasına yol açtı. Bu bağlamda, Almus Barajı'nın inşası, hem mühendislik açısından hem de bölge halkı için uzun vadeli faydalar sağlayan bir proje olarak tarihe geçti.

Almus Barajı'nın tarihi hakkında şu bilgiler verilebilir:

• 1951 taşkını. Almus Barajı’nın inşa sürecinin temelinde, Tokat’ta 1951 yılında yaşanan büyük Yeşilırmak taşkını yer alır.
• Rapor ve talimat. O dönem taşan Yeşilırmak nedeniyle şehir sular altında kalırken, bölgede ciddi hasar meydana geldi. Afetin ardından hazırlanan teknik raporda, benzer felaketlerin önüne geçebilmek için Yeşilırmak üzerine bir baraj yapılması gerektiği vurgulandı. Söz konusu raporu hazırlayan mühendis, 1955 yılında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü görevine atanınca Almus’ta baraj yapılması için talimat verdi.
• İnşaatın başlaması. Bunun üzerine proje çalışmaları hız kazanırken, 1959 yılında inşaat süreci başladı.
• Duraklama. 1960 darbesi nedeniyle çalışmalar bir süre durma noktasına gelse de proje tamamen rafa kaldırılmadı.
• Tamamlanması. 1964 yılında yeniden hız verilen çalışmaların ardından Almus Barajı 1966 yılında tamamlandı.

Baraj, 1966 yılında dönemin Başbakanı Süleyman Demirel tarafından hizmete açılmıştır.