Ahşap eserler, insanlık tarihinin en eski sanat formlarından biri olarak karşımıza çıkmaktadır. İlk insanların doğal kaynakları kullanarak gerçekleştirdikleri bu eserler, zamanla gelişerek kültürel ve sanatsal bir ifade biçimi haline gelmiştir. Ahşap, yalnızca işlevselliği değil, aynı zamanda estetik değeriyle de dikkat çeker. Farklı dönemlerde farklı teknikler ve stillerle şekillenen ahşap eserler, medeniyetlerin izlerini taşır ve geçmişin sanatsal bir yansıması olarak günümüze ulaşır.

Ahşap eserlerin tarihi, tarih öncesi çağlara kadar uzanmaktadır.

• İlk çağ insanı, barınma ihtiyacını ağaç kavuklarında karşılamış, daha sonra saz ve kamış gibi malzemelerle devam ettirmiştir.
• Orta Asya Türkleri, Pazırık kazılarında ortaya çıkan bulgular ve Altaylar’daki kurganlarda bulunan ahşap eşyalarla çok eski tarihlerden beri ahşapla ilgilendiklerini göstermiştir.
• Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde, ahşap işçiliği gelişmiş, cami minberleri, kapı ve pencere kanatları, sandukalar, Kur’an mahfazaları ve rahleler gibi eserler üretilmiştir.

Ahşap, dayanıklılığı, öz ısısı ve dokusuyla tarih boyunca kullanım sürekliliği gösteren bir malzeme olmuştur.