Anadolu parsı, Türkiye'nin benzersiz doğal miraslarından biri olarak, tarihsel süreçte birçok zorlukla karşılaşmış bir yırtıcıdır. İlk olarak 19. yüzyılda kaydedilen bu tür, kaçak avcılık ve habitat kaybı nedeniyle ciddi tehlikelerle yüzleşmiş; ancak son yıllarda yapılan koruma çalışmaları sayesinde yeniden keşfedilmiştir. Bu etkileyici hayvanın hikayesi, insan faaliyetlerinin doğa üzerindeki etkilerini ve koruma çabalarının önemini gözler önüne seriyor.

Anadolu Parsı'nın hikayesi şu şekilde özetlenebilir:

• Keşif ve İlk Kayıtlar. Anadolu parsı ilk kez 1856 yılında İzmir'in Nif Dağı'nda bulunmuş ve vurulmuştur. 20. yüzyılın sonlarına doğru kaçak avcılık nedeniyle sayıları azalmış ve yok olmanın eşiğine gelmiştir.
• Son Kayıt ve Yok Olma. Son bilinen kayıtlara göre en son 1974'te Ankara'nın Beypazarı ilçesinde vurulmuştur.
• Yeniden Keşif. 2019 yılında fotokapanlarla yapılan çalışmalarda, Anadolu parsının hâlâ yaşadığı kanıtlanmıştır.
• Koruma Çalışmaları. Doğa Koruma Milli Parklar Genel Müdürlüğü, türün varlığını tespit etmek için çalışmalar yürütmüş ve 2020 yılında "Leopar Araştırma Birimi" kurulmuştur.

Anadolu parsı, IUCN tarafından "EN-Tehlikede" kategorisinde yer almaktadır.