Art Nouveau, 19. yüzyıl sonları ile 20. yüzyıl başlarında ortaya çıkan ve mimaride, sanatta ve tasarımda kendini gösteren bir akımdır. Bu tarz, doğanın estetik unsurlarını yansıtan zarif formları ve detaylı işçiliği ile dikkat çeker. Mekânlar, sadece işlevselliği değil, aynı zamanda görselliği de ön planda tutarak, sanatsal bir bütünlük içinde tasarlanmıştır.

Art Nouveau mimarisinin bazı özellikleri:

• Organik ve eğrisel formlar. Keskin köşeler yerine akıcı hatlar kullanılır.
• Doğal malzemeler. Ahşap, cam ve demir en yaygın kullanılan malzemelerdir.
• Bitki ve çiçek motifleri. Zambak, ayçiçeği, sarmaşık gibi bitkisel desenler sıkça görülür.
• Sanatsal işçilik. Her mobilya parçası adeta bir sanat eseri gibi detaylarla işlenir.
• Asimetrik tasarım. Simetriye karşı bir akımdır; serbest formda yapılar öne çıkar.
• Kurcalayıcı süslemeler. Ayrıntılı, karmaşık ve süslü tasarımlar, dalgalı hatlar, kabartmalar ve mozaikler sıkça görülür.
• Yumuşak renk paleti. Genellikle pastel tonları ve doğadan ilham alan renkler kullanılır.
• Mimari ve iç mekan bütünlüğü. Yapıların dış cephesi ile iç mekan tasarımları uyumlu bir bütünlük oluşturur.